Endişenin Tarihi

Dervis Geylani

Bilginin, kontrolsüz bir şekilde cehaleti yoğunluklu olarak yaşayan/cehli mürekkep/ ahmakların elinde olduğu, hadsiz/hudutsuz/ölçüsüz çağlardan habersiz sürüler gibiyiz!

Kim cahil, kim kurban belli değil!

Yeni dönem söylemleri, entegrasyon, küreselleşme, tabiat, fıtrat, makina, uzaktan kontrol, biyokimya, psikolojik harp, değişen sosyoloji, altüst oluşlar, din, tanrı, mucize, lirizm, realizm, sürrealizm, post truth…

Muhayyellikten kurguya, kurgudan kavramsallaştırmaya ve oradan gerçekliğe; gerçeklikten öteye, ‘öte’den ‘pazara’ pazardan tekrar hayale…

İnsanı yarattıktan sonra tebarekallah dedi Allah. (İnsanı yarattıktan sonra Allah Kendisini tebrik etti, çünkü insan; irade, şehvet, akıl, vahiy, duyu ve sair bilgi aktlarını maksimize edebilen bir tasarıma sahipti.)

Yani büyük proje: kendisine benzeyen; isimlerin bilgisiyle donatılan bir yeni tür yarattı Allah. ‘Şeyler’ arasında ilişki kurup ‘şey’in ötesinde bir yeni ‘şey’ üreten, bu potansiyeli ile melekleri mahcup; Tanrı’yı mağrur eden bir tür olarak sahnede yerini aldı İnsan! Giderek Tanrı’dan rol çalan; Tanrılaşmak isteyen insan…

Bugün müthiş bir tarih yazılıyor!

Kutsal kitapların bize anlata geldiği mucizeler/tufanlar/tuhaflıklar çağının tanıklarıyız. Tur dağının üzerlerine kaldırıldığı ehl’i misak: ben’i İsrail gibiyiz.

Firavun, kurbanlar istemekte kendi korkusunun ilahlaştırılması uğruna kadınları ve erkekleri kurban etmekte.

Karunların, bel’am’ların, haman’ların bu modern korkuyu büyüttüğü vasatta bir çığlık inmeli/inzal olmalı: ‘’Zulmedenleri bir çığlık tuttu. Oldukları yerde diz üstü çöküverdiler’’(Kur’an). Ama her düzenleyici çığlık ilhamını yeryüzünden alır!

Çığlığın egemen olması için bir muharrik etken gerekiyor.

Vahyin/sesin yeniden inzal edilmesi için göğün kapısı çalınmalı!

ETİKETLER